یکی از جاذبه های گردشگری خمینی شهر چشمه لادر است که همگان بعنوان یک مکان طبیعی ساعاتی از اوقات فراغت خود را در آن جا می گذرانند.

تصویری که مشاهده میکنید از داخل ماشین و از جاده ارتباطی چشمه لادر گرفته شده است .همانطور که تصویر گویا است .خاکی بودن این جاده باعث ایجاد گردوغبارشده است .که عبور ومرور را با مشکل مواجه مینماید.

توجه بیشتر به این راه ارتباطی می تواند زمینه حضور بیشتر مردم را فراهم نموده این مکان را بعنوان قطب گردشگری معرفی نماید.

بدون شک پس از رونق این چشمه برنامه های فرهنگی مفیدی می توان جهت معرفی شهرمان به هموطنان ارائه نمود.

 

مسجد جامع خوزان
مسجد جامع خوزان از نوع مساجد چهار ايوان با حياط مربع که در هز ضلع آن ايواني قرار گرفته و ايوان جنوبي داراي گنبدي در بالاي آن است اين مسجد قابل مقايسه با مساجد زواره ، اردستان است بناي چهار ايواني از قبل از اسلام هم وجود داشته است مثل کاخ آشور که در دوره اشکاني به اين پلان ساخته شده است . خوزان از نواحي قديم خميني شهر است و کهندژ قديمي ترين قسمت آن است بزرگترين و مهمترين مسجد سده در اين محله واقع شده است ، شيوه معماري تاريخ بناي مسجد تا قرن هشتم هجري ميرساند ولي آثار فعلي مخصوصاً تزئينات آن بيشتر از عهد صفويه است .
مسجد جامع فروشان :
اين مسجد در دوشنبه بازار فروشان قراردارد و دراواخر دوران حکومت آقامحمد خان و آغاز زمامداري فتحعلي شاه ساخته شده است . اين مسجد با 4000 مترمربع مساحت ، داراي شبستاني با ستون هاي سنگي و محکم ، طاق و چشمه هاي استوار ، دو درب ورودي ، دو محراب نفيس با گچ بري و کاشي کاري هاي زيبا ، برگرفته از معماري اصيل اسلامي است صحن اين مسجد با ايوانچه و صفه بزرگ هم اکنون براي حسينيه استفاده مي شود براي بازسازي اين بنا تاکنون 18 ميليون تومان از محل کمک هاي مردمي هزينه شده است .
مسجد جامع کوشک
اين مسجد جامع مستطيلي شکل است و داراي گنبد و شبستان و کاشيکاري نفيس و قديمي است که به زمان صفويه نسبت مي دهند . د کوشک آثار قلعه اي مخروبه است که برخي از مردم آن را متعلق به دوران بهرام گور نسبت مي دهند .
مسجد جامع دستگرد
بنابر باورهاي محلي قبل از ظهور اسلام در مکان اين مسجد آتشگاه يا بتکده اي بوده است . در زير ساختمان صفوي فعلي مسجد ، زير زميني است که همچون معبد آناهيتاي بيشاپور چندين متر پايين تر از سطح فعلي قرار گرفته و از سنگ لاشه و ملات براي ايجاد ديوار و پي ان استفاده شده است . احتمالاً در دوران ايلخانان مغول ، مدتي اين مکان به عنوان بتکده محسوب مي شده تا اين که غازان خان فرماني صادر کرد مبني بر اين که مجسمه هاي بودا و بت ها را ويران کنند و به دنبال اين دستور مردم تنديس ها را شکستند و بر سر چوب مي کردند .
زيارتگاه ها :
زيارتگاه ها که در زمره¬ي جاذبه هاي فرهنگي محسوب مي شوند در کشور ما فراوان اند . سده نيز در خاک خود نمونه هايي از اسوه هاي فضيلت و بزرگواري را جاي داده است . آرامگاه امامزاده سيد محمد نجم الدين ، امامزاده ابراهيم درب سيد ، امامزاده ابراهيم باولگان ، امامزاده سد محسن تيرانچي ، امامزاده سيد ابوالحسن دستگرد ، امامزاده حميده وسعيده خاتون درچه ، امامزاده سيد محمد از زيارتگاههاي معروف شهر مي باشد .
مقابر از لحاظ معماري اسلامي به دو دسته تقسيم مي شوند :
1- مقابر زيارتي : که داراي ايوان ، گنبد ، مناره و حياط دارد مثل امامزاده سيد محمد و امامزاده پيرنجم الدين
2- مقابر عادي و شخصي: اين مقابر از نظر پلان ، تزئينات و مصالح ساختماني متنوع مي باشند و گاه تنها به سنگ قبري ارزشمند منحصر مي شوند مثل بقعه¬ي ميرمحمد اشرف و بقعه¬ي سيد اشرف گاردر .

 
 

بناهاي تاريخي خميني شهر
خميني شهر با ميراث هايي بازمانده از شش هزار سال تاريخ ، يكي از مهم ترين و جالب ترين مناطق براي جهانگردان بوده و با جاذبه هاي بي شمار فرهنگي خود چون يادگارهاي گرانبهاي باستاني و تاريخي ، با معماري ويژه و سنتي مراكز ديني و اماكن مذهبي و فرهنگ سنتي و قبور باستاني مي تواند دنياي تازه اي را به روي جهانگردان و زبان شناسان و باستان شناسان تشنه فرهنگ و تمدن بگشايد .
معماري سنتي خميني شهر روندي پيوسته ، ملايم و استوار را تا دوره قاجار پيمودو دگرگوني هاي لازم در هر مرحله يا دوره متناسب با نيازها و خواسته ها در ان پديدار شد تا به بهترين نحو ممكن و متناسب با شريط و امكانات در هر دوره ، پاسخگوي نيازهاي كاركردي ، فضايي و بصري ممكن باشد .
بناهاي خميني شهر در را در چهار گروه كلي از اين قرار مي توان تقسيم نمود :
1- ابنيه مذهبي : مساجد و مناره ها ، بقاع متبركه ، تكيه و حسينيه ها و … ) مثل مسجد جامع خوزان – مسجد جامع فروشان – مسجد زنجيري – ورنوسفادران – مسجد درب سيد – مسجد آقاعلي اكبر –مسجد جامع آدريان – مسجد جامع كوشك و مسجد ملاحيدرعلي و مسجد سرپل فروشان ، مسجد ملامحسن شمس آباد ، مسجد جامع اندوان و مسجد جامع دستگرد .
2- ابنيه مسكوني و تشريفاتي ( كاخ ها و قصر ها ، ديوان هاي دولتي ، برج ها ) : خانه سرتيپ سدهي – خانه مجيري ها – تالار ملك زاده و خانه هاي محمد باقر درچه اي ، خانه تركيان و منزل عبدالكريم توكلي و خانه محمد علي حاج حسن و خلوت كازروني در دستگرد و خانه لطفعلي و حاج علي در اسفريز و تالار حاج ابوالحسن در اندوان ...
3-مراكز تعليماتي و تحقيقاتي ( مدارس ، دانشگاه ، كتابخانه ها و رصد خانه ها و .... ) مكتب خانه هاي سده .
4- ابنيه عام المنفعه ( بيمارستانها و درمانگاهها ، حمام ها ، كاروان سراها و ميهمان خانه ها ، سدها و بندها و پل ها ، بازار ها و سوق ها و..... ) حمام كوچك و بزرگ يا حمام توده اي فروشان و حمام سرپل – كاروان سراي حاج علي – برج هاي كبوترخانه
مسجد جامع خوزان
مسجد جامع خوزان از نوع مساجد چهار ايوان با حياط مربع که در هز ضلع آن ايواني قرار گرفته و ايوان جنوبي داراي گنبدي در بالاي آن است اين مسجد قابل مقايسه با مساجد زواره ، اردستان است بناي چهار ايواني از قبل از اسلام هم وجود داشته است مثل کاخ آشور که در دوره اشکاني به اين پلان ساخته شده است . خوزان از نواحي قديم خميني شهر است و کهندژ قديمي ترين قسمت آن است بزرگترين و مهمترين مسجد سده در اين محله واقع شده است ، شيوه معماري تاريخ بناي مسجد تا قرن هشتم هجري ميرساند ولي آثار فعلي مخصوصاً تزئينات آن بيشتر از عهد صفويه است .
مسجد جامع فروشان :
اين مسجد در دوشنبه بازار فروشان قراردارد و دراواخر دوران حکومت آقامحمد خان و آغاز زمامداري فتحعلي شاه ساخته شده است . اين مسجد با 4000 مترمربع مساحت ، داراي شبستاني با ستون هاي سنگي و محکم ، طاق و چشمه هاي استوار ، دو درب ورودي ، دو محراب نفيس با گچ بري و کاشي کاري هاي زيبا ، برگرفته از معماري اصيل اسلامي است صحن اين مسجد با ايوانچه و صفه بزرگ هم اکنون براي حسينيه استفاده مي شود براي بازسازي اين بنا تاکنون 18 ميليون تومان از محل کمک هاي مردمي هزينه شده است .
مسجد جامع کوشک
اين مسجد جامع مستطيلي شکل است و داراي گنبد و شبستان و کاشيکاري نفيس و قديمي است که به زمان صفويه نسبت مي دهند . د کوشک آثار قلعه اي مخروبه است که برخي از مردم آن را متعلق به دوران بهرام گور نسبت مي دهند .
مسجد جامع دستگرد
بنابر باورهاي محلي قبل از ظهور اسلام در مکان اين مسجد آتشگاه يا بتکده اي بوده است . در زير ساختمان صفوي فعلي مسجد ، زير زميني است که همچون معبد آناهيتاي بيشاپور چندين متر پايين تر از سطح فعلي قرار گرفته و از سنگ لاشه و ملات براي ايجاد ديوار و پي ان استفاده شده است . احتمالاً در دوران ايلخانان مغول ، مدتي اين مکان به عنوان بتکده محسوب مي شده تا اين که غازان خان فرماني صادر کرد مبني بر اين که مجسمه هاي بودا و بت ها را ويران کنند و به دنبال اين دستور مردم تنديس ها را شکستند و بر سر چوب مي کردند .
زيارتگاه ها :
زيارتگاه ها که در زمره¬ي جاذبه هاي فرهنگي محسوب مي شوند در کشور ما فراوان اند . سده نيز در خاک خود نمونه هايي از اسوه هاي فضيلت و بزرگواري را جاي داده است . آرامگاه امامزاده سيد محمد نجم الدين ، امامزاده ابراهيم درب سيد ، امامزاده ابراهيم باولگان ، امامزاده سد محسن تيرانچي ، امامزاده سيد ابوالحسن دستگرد ، امامزاده حميده وسعيده خاتون درچه ، امامزاده سيد محمد از زيارتگاههاي معروف شهر مي باشد .
مقابر از لحاظ معماري اسلامي به دو دسته تقسيم مي شوند :
1- مقابر زيارتي : که داراي ايوان ، گنبد ، مناره و حياط دارد مثل امامزاده سيد محمد و امامزاده پيرنجم الدين
2- مقابر عادي و شخصي: اين مقابر از نظر پلان ، تزئينات و مصالح ساختماني متنوع مي باشند و گاه تنها به سنگ قبري ارزشمند منحصر مي شوند مثل بقعه¬ي ميرمحمد اشرف و بقعه¬ي سيد اشرف گاردر .
ابنيه تشريفاتي
1- کاخ ها و قلعه ها و باغ ها
قلعه خوشاب :
خوشاب در واژه نامه همداني ، آلبالو و گيلاس نيم پخته در شکر معنا مي دهد . طول و عرض اين قلعه حدود 917 متر و داراي 4 برج است . اين قلعه که تنها ديواره هاي آن باقي مانده ، به مسافت تقريبي دو هکتار دردوران حکومت احمد شاه بنا شده است . قلعه خوشاب در روزگار خود شامل حمام و دکان و چاه آب و اتاق هاي زيادي بوده و افراد زيادي درآن زندگي مي کرده اند . چهار برجک براي ديده باني در اين قلعه احداث شده در هر برج سوراخهايي قراردارد که بوسيله اين شکافها تمام اطراف قلعه زير نظر گرفته مي شده تا راهزنان به قلعه حمله نکنند .
کهندژ
کهندژ خوزان از نظر تقسيمات شهرهاي پيش از اسلام به بنايي گفته مي شد که بخش اداري و نظامي را تشکيل مي داد و ديواري بلند اين مجموعه را از ساير نقاط مجزا مي کرد « کهندژ جايگاه و سکونت گاه حکام و درباريان واسپوهران بود اين بخش در مرکز و بهترين نقطه شهر و اغلب در سطحي بالاتر از ساير نقاط ، جاي داشت و توسط دروازه اي به سمت شرق به خارج راه داشت

 

مسجد جامع خوزان،مسجدي است چهار ايوانه،درمحله اي به همين نام (خوزان)در قرن هشتم هجري بر روي آثار دوره سلجوقي در زمان ايلخانان مغول بنا گرديده است . در دوره صفوي (1086ه.ق)تعميرات و الحاقات بسياري در اين بنا انجام ميشود از جمله اين تعميرات و الحاقات ايجاد مناره و گلدسته بر روي جزرهاي ايوان جنوبي و نقاشي هاي تزئيني با نقوش گل و تٌبه و اسليمي در زير نيم طاقهاي چهار ايوان اصلي صحن حياط است.در د.ره قاجار نيز شبستان(بيت الشتاء)ضلع غربي مسجد گسترش يافته و مورد تعمير قرار گرفته است.از ساير ويژگيهاي اين بنا مقرنس کاري و قطار بندي ،بهمراه گچبري و تزئينات معقلي و کاشکاري و مشبک گچي و آجري با ستونهاي سنگي تراش در قسمت شبستان اشاره کرد .اين بناي با ارزش و نفيس در سال 1375 هجري شمسي توسط اداره کل ميراثفرهنگي استان اصفهان و با همکاري امام جماعت مسجد پس از تهيه نقشه هاي معماري و تعميرات اساسي به شماره1721به ثبت آثار ملي ايران رسيده است.

                      

برای مشاهده گالری کامل عکس ها اینجا کلیک کنید

 

            بقاع متبرکه شهر سده (خمینی شهر)

رديف	نام	آدرس
1	امامزاده سید محمد	خمینی شهر جنب دانشگاه صنعتی
2	امامزاده سید ابراهیم درب سید	محله فروشان
3	امامزاده سید نجم الدین	روستای جوی اباد
4	امامزاده ابراهیم	مشهور به سید ابراهیم ورنوسفادران
5	امامزاده سیدحسن بن محسن بن زین العابدین	روستای تیرانچی مشهور به امامزاده محسن
6	امامزاده حمیده و سعیده خاتون	روستای درچه مشهور به امامزاده جزین درچه
7	امامزاده شاه ابوالحسن دستگرد	روستای دستگرد قداده
8	امامزاده سید اشرف	روستای درنو سفادران

سده يا خميني شهر؛ از باستان تا امروز

* در دو قبرستان شهر دهها سنگ قبر با قدمت ۷۰۰ ساله وجود دارد كه به خطوط عربي، فارسي نوشته شده است
* قنات «ديمتريان» كه دو هزارسال پيش توسط پيروزشاه ساساني حفر شده درحال ويراني است

خميني شهر زماني۱۷مسجد قديمي داشته كه شش مسجد كاملاً ويران شده است، از يك مسجد تنها گلدسته ها و شبستاني به جا مانده است. و ده مسجد ديگر درحال ويران شدن است. اين شهرقديمي كه نامقديم آن «سده » است آرامگاه چهار امامزاده به نامهاي «امامزاده سيدمحمدنجم الدين»، «ابراهيم درب سيد» و «ابراهيم باواگان و «امامزاده سيدمحمد» است كه تنها، بنايامامزاده سيدمحمد را اوقاف بازسازي مي كند. در دوقبرستان قديمي خميني شهر دههاسنگ قبر ۷۰۰ساله وجود دارد كه بعضي از آنها را مي توان در گورستان « ورنوسفادران هفت رنگ» مشاهده كرد. دراين گورستان قريب ۱۰۰قطعه سنگ عمودي و افقي به خطوط عربي، فارسي و نقش شير وجود دارد.
قلعه و برجهاي «كهندژ» كه در زير خروارها خاك مدفون است ازديگر قلعه هاي شهراست كه با وجود ويرانه هاي آن زبانزد مردم و تاريخ نويسان است.
قنات «ديمتريان » كه دوهزارسال پيش به دستور پيروزشاه ساساني حفر شده است، از ديگر بناهاي خميني شهر درحال ويران شدن است و قسمت هاي كمي از آن باقي مانده است
ايوانها و كاروانسراهاي فراوان در خميني شهر از شواهد ديگر تاريخي است كه مورد بي مهري قرار گرفته است. كاروانسراي «خوشاب» (كه تنها ديواره هاي آن باقي است) ، تالار و ديوانخانه «سرتيپ اميني سدهي» (حاكم اصفهان) و ايوان «گزيها» ازجمله ايوانها و كاروانسراهاي خميني شهراست.
شايع است گنجهاي بسياري دراين مكان پيدا شده است اما درحال حاضر ازاين مكان به عنوان انبار سيمان استفاده مي شود. ايوان «گزيها» به وسيله سرتيپ سدهي حاكم اصفهان ساخته شد كه شامل تالار نارنجستان، حياط خلوت، حوضخانه، حمام، ميدان و اصطبل اسب دواني است. در ضلع شمالي اين خانه شبستاني با قدمت ۱۰۰ساله وجود دارد كه مربوط به دخانيات بود و داراي آيينه كاري ،نقاشي وگچبري هاي ارزشمند است. اين بنا متروكه و به نام وارثان سرتيپ سدهي است كهشهرداري در پي تملك ، تعمير و مرمت آن است
تالار «آعلي اكبر» از ديگر تالارهاياين خانه است كه مخروبه شده و سقف آن فرو ريخته است. مشهور است ناصرالدين شاه چندشب دراين تالار ضيافت داده است
تالار «دايي رحيم » تنها تالار سالم اين ايوان است كه با قدمتي ۱۰۰ساله برپا مانده است. ارسي، شيشه و منبت كاري ازبارزترين ويژگيهاي بنا است كه توسط سه وارث سرتيپ اميني نگهداري مي شود. دوخانه«محمدعلي خان و نصرت الله خان» دركنار خانه سرتيپ سدهي از ديگر خانه هاي قديمي است. خانه نصرت الله خان به سبك بختياري و خانه هاي شهركرد ساخته شده است و تصاوير به مانند سربازان هخامنشي در تخت جمشيد، بر روي سنگهاي آن حجاري شده است
تونل كهندژ قديمي ترين محله «سده » (خميني شهر) است كه دو هزار و پانصدسال قدمت دارد. كهندژداراي خانه ها و قلعه هاي زيادي بوده است . درخانه «غلامعلي پرنده » درمحله كهندژ تونلي كشف شده كه قطر آن به ارتفاع يك چهارپا بود و طول آن به پنج كيلومتر مي رسيد. مردم محلي مي گويند از اين تونل دربسياري از كتب قديمي نقل شده و نياز به حفاري و شناسايي كامل دارد. غير از اينها دهها اثر و بناي تاريخي ويران شده درخميني شهر يا همان «سده» وجود دارد كه لازم است ميراث فرهنگي باتوجه به اين آثار و قدمت منطقه نسبت به شناسايي اين گنجينه هاي تاريخي اقدام كند

 

  

                                                         به نام خدا

تصوير زير تصوير زيباي يکي از برج هاي کبوتر خميني شهر است

برج کبوتر در روزگار قديم در مناطق کشاورزي ايجاد ميگرديده و هدف از بنا کردن آن استفاده از مواد دفعي پرنده براي تقويت خاک کشاورزي بوده است . البته استفاده هاي ديگري هم داشته است مانند استفاده از گوشت پرنده و چند خصوصيت ديگر ولي مهمترين استفاده آن موردي بود که ذکر شد      موفق باشيد 

           

 

نويسنده امیر   
 
آرمگاه امامزاده سید محمد (ع) 
                                                                                                                                        
حرم امام معصوم (ع) و فرزندانشان از مصادیق بارز بیوت
الهی هستند که در آن جذبه یا خدا جانها را به اهتزاز در
می آورد ، حفظ حرمت ، تعظیم و آباد نگاه داشتن بقعه های
متبرکه کمترین وظیفه حق گذاری و ادای دین است.
امامزاده «سید محمد» بن زید علی ابن الحسین (ع) از زیارتگاهها و کانونهای مذهبی است که در 2 کیلومتری شهرستان خمینی شهر در دامنه کوهی معروف به سید محمد قرار گرفته که بعلت کرامات بسیار آن بزرگوار همه روزه شاهد جمع کثیری از عاشقان و دوستداران خاندان اهلبیت عصمت وطهارت از اقصی نقاط استان و کشور می باشد . به روایتی منقول است که تولد ایشان در قرن سوم می باشد وقفنامه موجود حاکی برآنست که واقف موقوفاتی را در محرم الحرام سنه 999 (ه.ق ) وقف نموده که عایدات آن صرف امامزاده معظم له شود ، این موقوفات شامل :
12 جریب ملک محله خوشاب ، 6 جریب از جزستان و کویر ، چهار مزرعه مشهور در دهنه فرنگ آباد می باشد .

                         

این امامزاده در قدیم به مساحت 600 متر مربع بوده که در سال 1372 اقدام به بازسازی آن گردید . لذا بر اساس رسالت و وظیفه خطیری که به دوش هیئت امنا محترم امامزاده مذکور بود پیگیری لازم درخصوص بازسازی آن صورت گرفت و روند سیر صعودی فعالیتهای عمرانی باعث گردید عاشقان و مریدان ساحت مقدس به پاس حرکتهای انجام شده هر روزه به کمکهای نقدی و جنسی خود بیفزایند .
در ضلع شرقی حرم مطهر ، ایوان معروف به گزیها وجود دارد که بنایی است ارزشمند و تاریخی که طبق نظر کارشناسان قدمت آن حدود 700 سال می باشد و مربوط به دوره ایلخانان است .
در حال حاضر مساحت کل این امامزاده 25 هکتار می باشد که عملیات عمرانی آن در سال 1384 بشرح ذیل اعلام می گردد :
ساخت گنبد و گلدسته های بارگاه امامزاده که گلدسته های آن شبیه مناره های حضرت رسول اکرم (ص) ترسیم گردیده ، با ارتفاع 40 متر از سطح زمین بنا شده که آن 45 درصد از مرحله سفتکاری آن انجام گرفته و نمای آن در آینده با نقوش کاشی سنتی یاد آور گنبدند .

-گنبد آن به مساحت 1200 متر مربع و با ارتفاعی حدود 36 مترمربع از سطح زمین بنا شده که مرحله آجر چینی (10 سانتی ) پوش دوم آن تکمیل ، که به شکل گنبد مسجد امام در اصفهان در نظر گرفته شده است .
2 – سالن مطالعه که با مساحتی حدود 500 مترمربع در ضلع شمال غربی رواق امامزاده طراحی گردیده بصورت دو طبقه می باشد که طبقه فوقانی آن به کتابخانه اختصاص یافته و مبلغ 000/000/200 ریال هزینه گردیده است .
3- ساخت آشپزخانه بمساحت 70 مترمربع مربع جهت طبخ نذورات زائرین .
4- تجهیز و تکمیل کفشداری
5- گچ کاری در سقف ایوان اطراف حرم که این ایوان بمساحت 450 مترمربع می باشد و 80 درصد پیشرفت فیزیکی کار صورت پذیرفته است .

6- تعمیر و نقاشی و آماده سازی زائرسرای موجود جهت اسکان مسافرین نوروزی در ایام تعطیلات عید نوروز .
7- درختکاری محوطه امامزاده که در هفته درختکاری تعداد 3000 اصله درخت کاشته شد .
8- اجرای سیستم گرمایش و سرمایش .
9- طرح استقرار پزشک معالج در روزهای جمعه جهت درمان بیماریهای عفونی بصورت رایگان .
لازم بذکراست که مجموع اعتبار مورد نیاز جهت عملیات عمرانی امامزاده از محل درآمد بقعه – نذورات و اهدایی افراد خیر می باشد 

با سلام این هم اولین پست من که برای مردم با غیرت سدهی میگذارم

میخواستم امروز هم نسبت به منطقه ای که در خمینی شهر فرو رفته صحبت کنم هم در مورد یک شیوه عصار گیری در شهر سده.

عصاره خانه محل عصاره گیری دانه های چون زیتون "برزک۱" روغن کرچک که از بدانجیر و روغن کنجد بوده است . این عصاره خانه دقیقا مانند یک آسیاب سنگی بوده است که توسط چهار پایانی مانند اسب یا یابو کار میکرده است. شیوه کار آسیاب سنگی به شکلی که دو سنگ پهن بروی هم قرار دارد که سنگ روی ضخامت بیشتری دارد .سنگ روی را به وسیله یک چوبی که به کنار سنگ روی متصل است به چهار پایان میبند تا با حرکت اسب یا هر حیوان دیگری به حرکت در آید و مواد بین دو سنگ آسیاب شود البته باید گفت که از این آسیاب استفاده دیگری میکردند که در آن زیتون برزک روغن کرچک کنجد و.. را در بین این دو سنگ قرار میدادند و پس از آسیاب آن دانه ها را در سبدهای قرار میدادند و چوبی را به همراه وزنه ای روی سبد قرار میداند وهر چه قدر سبدها فشرده تر میشد عصاره بیشتری از آن به دست می آمد

۱=برزک:مانند برنج آسیاب نشده است که برای رنگ کردن و جلو گیری از خورده شدن درها از گزند موریانه مورد استفاده قرار میگرفته است     

                              

این بنا در فاصله شش کیلومتری غرب شهر سده و در مسیر خمینی شهر به اصفهان در محله ای به نام کارلادان واقع شده است. این بنا مقبره یکی از عرفای نامی اوایل قرن هشتم به نام عمو عبدالله کارلادانی می باشد . بنای مقبره تک ایوانی است که در دوره ایلخانی به روی قبر این عارف بزرگ، رو به قبله ساخته شده است و به نظر می رسد که دو مناره طرفین ا یوان را بعداً به آن اضافه کرده اند. مناره ها طوری طراحی شده اند که می توان آن ها را تکان داد، با تکان دادن یکی مناره دیگر نیز تکان می خورد! به همین دلیل به آن ها منارجنبان می گویند.

بنا کاربرد آرامگاهی داشته و ساختار اصلی آن از آجر است و دارای یک ورودی ایوان مانند می باشد که در انتهای آن سنگ قبر عمو عبدالله کارلادانی قرار داده شده است. ایوان این بنا با کتیبه قرآنی که دور تا دور آن را پوشانده است، تزیین شده است و نیز دارای تزیینات کاشی کاری به سبک دوره ایلخانی می باشد که اشکال این کاشی ها، چلیپا به رنگ لاجوردی و در فواصل آنها ستاره ایرانی به رنگ فیروزه ای می باشد.

بر روی قبر سنگی یکپارچه وجود دارد که دورتادور آن را کتیبه هایی پوشانده است. جنس این سنگ از مرمر می باشد. در اطراف این سنگ، به خط ثلث برجسته سوره یس حجاری شده و بر ضلع جنوبی آن نیز به همین خط جمله: « کفی بالموت واعظاً » در زیر لوحه ذکر شده در سه لوحه کوچکتر به خط ثلث برجسته عبارات زیر نقش بسته است:

« قال الله تبارک و تعالی ان رحمة الله قریب من المحسنین یا عامرا لخراب الدین مجتهداً »

بر یک قطعه سنگ مرمری که به حالت عمودی در بالای سنگ بزرگ آرامگاه و در داخل دیوار، نصب شده است به خط ثلث برجسته، صفات عمو عبدالله و سال وفات او در تاریخ هفدهم ذی حجه سال 716 هجری قمری به شرح زیر حجاری کرده اند:

« هذا قبر الشیخ الزاهد البارع المتورع ا لسعید ا لمتقی عمو عبدالله بن محمد بن محمود سقلابی رحمة الله علیه و نور فی السابع عشرة من شهر ذی حجة سنة سته عشرة و سبعمائه »

در چهار طرف سنگ چهار زائده لوزی شکل تزئینی وجود دارد. در طرفین سنگ قبر دو در وجود دارد که به طبقات فوقانی راه می یابد و در انتها به مناره ها منتهی می شود. راه پله ها ابتدا به نیم طبقه ای منتهی می شوند که به ایوان مشرف است و در بالای آن تزئینات مقرنس وجود دارد. از طریق راه پله به بالای بام راهی وجود دارد که مناره ها در آن واقع شده اند که در داخل مناره ها راه پله ای بسیار باریک و مارپیچ وجود دارد که یک فرد بالغ و با جثه متوسط، به سختی می تواند از آن بالا برود. در انتهای هر يک از این دو منار، چهار روزنه به چهار طرف وجود دارد که از طریق آنها می توان مناره ها را تکان داد. در بالا و پائین مناره ها دو سری کلاف چوبی به کار رفته است. تزئینات روی مناره ها از آجر و کاشی به رنگ های فیروزه ای و لاجوردی می باشد که دارای نقوشی هندسی می باشند.

ارتفاع ایوان منار جنبان از زمین، 10 متر و ارتفاع هر یک از مناره ها 17 متر می باشد و فاصله بین دو مناره در سطح پشت بام حدود 9 متر و محیط هر مناره 5/4 متر است. در حال حاضر این بنا جنبه توریستی داشته و در میان باغ سرسبزی قرارگرفته است.

عمو عبدالله به استناد کتیبه آرامگاه، شیخ زاهد و پرهیزگاری بوده که در سال 716 ه.ق. درگذشته است و بر روی قبر وی آرامگاهی بنا کرده اند که ایوان فعلی منار جنبان می باشد.

نکته قابل توجه در این بنا حرکت مناره ها می باشد که با حرکت دادن یکی، دیگری نیز حرکتی محسوس دارد. حرکت مناره ها به گفته سعید نفیسی در کتاب آثار تاریخی اصفهان در نظر استادان فن خیلی عجیب نیست و چنین بیان کرده اند که این کیفیت در تمام مناره ها موجود است با این تفاوت که در این بنا چون مناره ها سبکتر و باریکتر هستند، حرکت آنها محسوس تر است و در ضمن کلافهای چوبی که در بالا و پایین هر یک از مناره ها به کار رفته، نیز عامل موثری در تسهیل حرکت مناره ها به شمار می رود.

راجع به حرکت مناره ها صحبت فراوان است ولی احتمالاً به حقیقت نزدیک تر باشد اگر بگوییم که این بنا را به قصد حرکت مناره ها از روز اول نساخته اند، بلکه پس از ساختن مناره ها در طرفین ایوان، که به نظر اساتید فن، مدتی بعد از ساختن بنا ایجاد شده است حرکت مناره ها به وجود آمده است. چیزی که بیشتر موجب شگفتی است آن است که نه تنها در موقع حرکت دادن یکی از مناره ها، مناره دیگر هم حرکت می کند، بلکه حرکت به تمام نقاط این ساختمان منتقل می گردد به طوری که اگر لیوان آبی را بر روی سنگ قبر عموعبدالله قرار دهیم و سپس مناره ها را حرکت دهیم، در سطح آب لیوان حرکت، محسوس است.

این بنا جزء بناهای تک ایوانی محسوب می شود که البته نوع رایج معماری دوره مغول نمی باشد. در روایات و مستندات تاریخی به حرکت مناره ها در بناهای دیگری نیز که در این دوره ساخته شده اند اشاره شده است. همانطوری که گفتیم مناره های مسجد اشترجان نیز این حالت را داشته اند. به طوریکه از نوشته های جهانگردان بر می آید ساختمان های متحرک مشابه منارجنبان، در نقاط دیگر هم دیده شده است. از آن جمله ابن بطوطه سیاح معروف مغربی که در سال 725 هجری قمری به عزم جهانگردی از وطن خود طنجه، خارج شده، در ذکر عمارات شهر بصره چنین می گوید:

« در نزدیکی شهر، عمارت مرتفعی دیده ام که گفتند مسجد جامعی است که به علی ابن ابی طالب نسبت داده اند، که هر هفته یک روز اهالی شهر در آن نماز جمعه می خوانند. روزی به نماز جمعه در مسجد حاضر شدم. صحن بزرگی داشت که با سنگریزه های سرخ مفروش بود و قرآن خلیفه سوم (عثمان بن عـفـان) در آن جا قرار داشت. در گوشه های این مسجد صومعه های چندی است که یکی را صومعه متحرک، یعنی جنبان می خوانند. با چند نفر بر پشت بام آن محل رفتم. در گوشه های بام، رکن هایی ـ مناره های کوچک ـ بود که در آن ها چوب ضخیمی میخکوب کرده بودند که گوشه ای برای دست گرفتن داشت. یک تن از اهل بصره همان چوب را گرفت و گفت به سر مبارک حضرت علی بجنب و آن را سخت تکان داد و سطح بام به حرکت در آمد . بعد از آن من همان چوب را گرفتم و به شکلی دیگر آن را قسم دادم . باز هم بام به جنبش آمد و..... »

ابوالقاسم محمد بن محمد بن جزی کلبی از معاصرین ابن بطوطه که سفر نامه او را گردآوری کرده است، چنین می گوید:

« در شهر برشانه (از قرا شهر بزرگ اشبیلیه ـ شهر سویل کنونی در اسپانیا ـ در کنار الوادی الکبیر) از بلاد اندلس یکی از صومعه های مسجد بزرگ آن را دیدم که در موقع تکان دادن به جنبش می آید بی آنکه حرفی گفته یا دعائی خوانده شود. من خود بر بام آن صومعه رفتم و جمعی نیز با من بودند چوب هایی را که در موقع تکان دادن می گیرند در دست گرفتم و تکان دادم، چنان به حرکت درآمد که من به ایشان اشاره کردم که از جنباندن دست بردارند. (به نقل از سعید نفیسی با اندکی تصرف از رحلة ابن بطوطه چاپ مصر، جلد یک، صفحه 127 الی 128)

   

آتشگاه خمینی شهر از بناهای تاریخیِ شهر سده و از یادگارهای ساسانیان است. این مجموعه دارای پیشینه تاریخیِ کهنی است و در زمانهای گونه گونی از آن بهره برده‌اند. همچنین از مورخین و جغرافیا نویسان قدیم، برخی راجع به آتشگاه خمینی شهر مطالبی نوشته‌اند. از آنجمله ابن خردادبه در قرن سوم هجری در کتاب المسالک والممالک می‌گوید: در قریه ماربین، قلعه‌ای از بناهای طهمورث موجود است و در آن آتشکده ای ست^[۱].

صادق هدایت درباره آن چنین نوشته‌است: «کوه آتشگاه، روز آبادیش، شکوه مخصوص داشته‌است. این پرستشگاه مانند مسجد و کلیسا دورش دیوار نداشته و چیزی را از کسی نمی‌پوشانیده. مانند آتش؛ سره و پاکیزه بوده. همان آتش جاودان نماینده پاکیزگی و زیبایی که به سوی آسمان زبانه می‌کشیده و در شب‌های تار، از دور، دل‌های افسرده را قوت می‌داده و از نزدیک، با پیچ و خم دلربا، با روان انسان گفتگو می‌کرده.

بافت

بافتِ ساختمانیِ این مجموعه از لایه‌های خشتی است. میانِ دو ردیف خشت را هم یک لایه نازکِ نِی (که از رودخانه آورده می‌شده) قرار می‌دادند تا بر استحکامِ آن بیفزایند. پایه‌های بزرگ و خشتیِ بنا تقریبا از میانهٔ تپهٔ آتشگاه آغاز می‌شوند و در بالا به ستونهایی محکم و قابلِ اعتماد تبدیل می‌شدند که در گذشته اتاقهایی نیز بر رویِ آنها قرار داشته‌است. در برخی جاها نیز بقایایی از راه پله‌هایی منظم و کنده شده در دلِ سنگ بچشم می‌خورد که تا بالا ادامه داشته‌است اما امروزه از میان رفته‌اند. در بالای تپه بنایی گِرد ساخته شده که می‌توان آنرا نقطه نهاییِ معماریِ این بنا معرفی کرد. بر رویِ تپه، هیچ بنایی بلندتر از آن ساخته نشده‌است. این اتاق دارای هشت گوشه‌است و در هر گوشه یک پنجره هم رو به بیرون دارد. گفته می‌شود موبدانِ زرتشتی، آتشِ مقدس را در درونِ این اتاق قرار می‌داده‌اند.

این مجموعه دارای اتاقها و ساختمانهایی در چهار جهتِ تپه بوده که تا زیرِ اتاقکِ آتشگاه ادامه می‌یافته‌اند و البته اکنون تنها سازه‌های بخشِ شمالی و بخشی از قسمتِ شرقی سالم مانده‌اند و بنظر می‌رسد مربوط به بازسازیِ این بنا در دوره پهلوی باشند. بر رویِ برخی از خشت‌های بکار رفته در سازه‌های بخشِ شمالی می‌توان عددِ ۱۳۵۲ را دید که در قالبِ خشت‌ها تعبیه شده‌است.

امروزه در نگهداری از این مجموعه توجهی صورت نمی‌گیرد. در بافتِ ساختمان‌های این بنا می‌توان سوراخ‌های زیادی را دید که بدستِ گنج یابان کنده شده‌است. بازدید کنندگان نیز خود باید راهِ بالا رفتن را انتخاب کنند و با توجه به گِلی بودنِ این سازه، سرعتِ جریانِ تخریب بدستِ بازدیدکنندگان بیشتر می‌شود.

در پاييز سال 1386 ، كتاب آتشگاه خمینی شهر تاليف ياغش كاظمي با مقدمه استاد ميرجلال الدين كزازي به همت مركز خمینی شهر شناسي وخانه ملل در قطع وزيري -490 صفحه منتشر گرديد . اين كتاب آتشگاه خمینی شهر را در اعصار مختلف مورد بررسي قرار مي دهد

در ادامه تصاویر قدیمی از سده، برج خوشاب را انتخاب نمودیم.

 

 

در ادامه معرفی جاذبه های گردشگری سده امروز نوبت به معرفی کوکوچی یا همان کوه کوچک میرسه

علت اینکه امروز تصمیم گرفتم این جاذبه را معرفی کنم زیبایی های فراوان این کوهه هر کوهنوردی که تصمیم بگیره قله این کوه را فتح کنه ۱ ساعت بیش تر طول نمیکشه  حالا شما تصور کنین که به قله این کوه رسیدید نوک کوه پره از حیوانات مختلف مثله جوجه تیغی ، شاهین های فراوان ،گوزن کوهی که البته حالا دیگه به علت کم توجهی شهردار و مسئولین نسبت به سالهای گذشته تعداد کمتری از اونها باقی مونده

یکی دیگر از خصوصیات این کوه ویو بسیار زیبای اون نسبت به ارتفاع کمشه که وقتی نوک قله بایستی تمام شهر زیر پایتونه درختان سرسبز و آب وهوای خوبه اون من این کوه را به اونهای که خیلی از ارتفاع خوششون نمیاد توصیه میکنم متاسفم عکسی از این کوه نداشت (چرا اخمهات تو هم رفت) حتما چند تا عکس تهیه میکنم و روی وبلاگ قرار میدم

   

 بین دانشگاه صنعتی و انبار شرکت گاز (فلسفی) امامزاده ای وجود دارد که امامزاده سید محمد نامیده می شود. این امامزاده مکان فوق العاده جالبی می باشد چرا که از این مکان مذهبی استفاده های گوناگونی می شود. اما شهرت این مکان بیشتر به خاطر وجود امامزاده می باشد. این امامزاده نوه امام سجاد (ع) می باشد. امامزاده سید محمد سده (خمینی شهر) هر روزه زائران زیادی را پذیراست.

امامزاده سید محمد سده (خمینی شهر) شامل قسمت های زیر می باشد:

۱. حرم امامزاده

۲.حسینیه

۳.پارک جنگلی

۴.قبرستان

۵. گلزار شهدا

۶.استراحتگاه بین راهی مسافران شامل رستوران سنتی-چایخانه-درمانگاه

 

۷.آثار باستانی

 

ادامه مطلب

در لابه لای کوههای این شهر پر رمز و راز مناظر دیدنی زیادی وجود دارد که هر گردشگری را جذب خود می کند.

یکی از این منظره ها چشمه لادر می باشد.

چشمه لادر به مجموعه ای از چشمه ها گفته می شود که در دل کوههای مشرف بر کمر بندی غرب سده واقع گردیده اند. این چشمه ها با وجود اینکه دارای آب فراوان نمی باشند صحنه های جالبی را بوجود آورده اند به طوری که هر ساله تعداد زیادی گردشگر را از سرتاسر ایران جذب خود می کنند.

                     

 از جمله ویژگی های دیگر این منطقه دارا بودن حیات وحش منحصر به فرد می باشد. گونه های متفاوتی از پرندگان و خزندگان همچنین بز کوهی از جمله این موارد می باشد.

شهرداری سده اخیرا دست به اقدامات جالبی زده است که باعث شده گردشگران بیشتری از این منطقه بازدید کنند و ضمنا از امکانات بهتری برخوردار باشند.

اما امید می رود این اقدامات به اینجا ختم نشود و بیش از پیش به این منطقه بها داده شود.